دوره ریف پالمز در استرالیا در امتداد خط ساحلی کوئینزلند ساخته شده است. این هتل دارای فضاهای فراوان و مناظر دلپذیر است - دیدنی با شکوه از اقیانوس و جزایر. تفاوت قابل ملاحظه ای بین این زمین گلف و بسیاری از زمین های گلف این است که این میدان 100٪ مصنوعی چمن مصنوعی و اولین زمین گلف مصنوعی 18 چاله است .
در مناطقی مانند خشکسالی های مکرر کوئینزلند و خاک های شور، گندم های مصنوعی مشکل بزرگی از آب را حل می کنند.
ده سال پیش، زمانی که این ورزشگاه ساخته شد، صاحب ورزشگاه کریس داسن گفت: "ما یک زمین گلف بسیار ویژه ایجاد خواهیم کرد. یک دوره 18 لولۀ استاندارد نیاز به 4 میلیون لیتر آب در روز در اوج تابستان دارد. روش جایگزین نیز کاملا سازگار با محیط زیست است زیرا ما به کود و آفت کش ها نیاز نداریم. "
برای صاحبان زمین و توسعه دهندگان زمین، آنها با چنین فشارهای مواجه هستند: از یک طرف برای کاهش تاثیر بر محیط زیست، از سوی دیگر برای کنترل هزینه های نگهداری رو به رشد. در واقع، شما می توانید ذهن خود را به طور کامل تغییر دهید تا مشکل را حل کنید. اگر چمن مصنوعی در زمین های گلف استفاده می شود، نه تنها به توسعه پایدار زمین، بلکه همچنین کیف پول سرپرستان نیز کمک خواهد کرد.
به گفته انجمن صنفی گلف آمریکایی، سطح کلی زمین های گلف در ایالات متحده به بیش از 2.2 میلیون هکتار می رسد، که حدود 1.5 میلیون هکتار از این گیاهان طبیعی است که برای نگهداری آن بسیار گران است. طبق گفته سازمان محیط زیست بین المللی "Audubon International"، زمین گلف در ایالات متحده از روزانه بیش از 300،000 گالن (حدود 1.14 میلیون لیتر) آب استفاده می کند. (دوره کویری از یک میلیون گالن آب در روز استفاده می کند). این رقم معادل مقدار آب استفاده شده توسط خانواده های آمریکایی برای بیش از 10 سال است.
به گفته کریستینا مایلی، دانشمند زیست محیطی پیشین ناسا و مدیر موسسه تحقیقات Evalstat، "زمین گلف یک چشم انداز است که به طور مرکزی مدیریت می شود. علاوه بر نیاز به مقادیر زیاد آب، آفت کش ها و کودها اغلب مورد استفاده قرار می گیرند، و آنها تمایل دارند به رودخانه با آب باران وارد شوند، اکوسیستم اثرات نامطلوب دارد. "
علاوه بر این، سریع ترین مناطق رو به رشد گلف معمولا گرم و خشک است، درست مانند جنوب غربی ایالات متحده. این مناطق به دلیل پرورش چمن های عالی طبیعی به صنایع پر مصرف انرژی تبدیل شده اند.
چمن مصنوعی امروز (معمولا ترکیبی از پلی ¬ پروپیلن، پلی اتیلن و نایلون) دیگر نسخه اولیه سخت نیست. بسیاری از رشته های رانندگی گلف از چمن مصنوعی استفاده می کنند. برخی از گلف بازان حرفه ای نیز از چمن مصنوعی برای تمرین در خانه استفاده می کنند. چمن مصنوعی در مناطق کم آب و هوای مناسب می تواند عملکرد سازگار را حفظ کند. به عنوان مثال، زمین های گلف مانند لوکزامبورگ و آلاسکا با چمن مصنوعی بر روی تیز و سبز پوشیده شده است. 
زمین گلف پالم ریف در استرالیا، 100٪ چمن مصنوعی
البته، زمین های گلف مصنوعی چمن مصنوعی بدون مشکل نیستند. گیاهان مصنوعی آب های بارانی یا سطحی مانند چمن های طبیعی را حفظ نمی کنند. در گرما تابستان دمای سطح چمن مصنوعی بالا خواهد بود. کریستینا میلیس اشاره کرد که در سال های اخیر، بسیاری از زمین های گلف به تدریج اقداماتی برای تبدیل شدن به پایدار، مانند استفاده از آب بازیافتی، چمن مصنوعی مقاوم در برابر خشکسالی و یا کود بهبود یافته است.
شاید بزرگترین مانع استفاده از چمن مصنوعی در زمین های گلف است. چگونه می توان گلف بازان را بر این باور داشت که سالن های مصنوعی می توانند به آنها یک تجربه مشابه از جمله برخورد توپ و تجربه زیبایی شناختی بدهند. در حقیقت، سایر ورزشها مانند فوتبال، بیس بال و فوتبال در ابتدا مقاوم به چمن مصنوعی بود، اما در نهایت آن را پذیرفت.
شاید زمینه های چمن مصنوعی مانند زمین گلف پال ریف هرگز زمین های چمن طبیعی را کاملا جایگزین نکنند. با این حال، به دلیل افزایش هزینه های تعمیر و نگهداری و نگرانی های محیط زیست مردم افزایش می یابد و صنعت گلف همچنان به دنبال پیشرفت های جدید است؛ در واقع، گلف صاحب استدیوم باید مزایای واقعی چمن مصنوعی را در نظر بگیرد
